သူနာျပဳဆရာမေတြေျပာျပတဲ့ သရဲတေစၦမ်ားအေၾကာင္း Part (1)

ေဆး႐ုံထဲက သရဲမ

ကၽြန္မက အဲဒီေဆး႐ုံမွာ အလုပ္ဆင္းတာ ႏွစ္လေလာက္ၾကာပါၿပီ။ တစ္ရက္မွာေတာ့ ကၽြန္မဟာ ခြဲစိပ္ဖုိ႕ လူနာတစ္
ေယာက္ကုိ ျပဳစုေနစဥ္မွာပဲ အဲဒီလူနာက မိသားစုရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ ခြဲစိတ္ခြင့္ရမွာမုိ႔ သူ႕မိသားစုကုိ ေခၚေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။ လူနာက အီတလီစကားသာ ေျပာတတ္ၿပီး အဂၤလိပ္လုိ သိပ္မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဆရာ၀န္ေတြ သူနာျပဳ
ေတြနဲ႔ စကားေျပာရာမွာလည္း အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။

လူနာမိသားစုကုိ ေခၚေပးၿပီးေတာ့ ကၽြန္မ နားေနခန္းကုိ ျဖတ္ေလွ်ာက္ကာ ေအာက္ကုိဆင္းဖုိ႔ ဓာတ္ေလွကားဆီကုိ လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မဟာ လူသူကင္းမဲ့တဲ့ Hall လမ္းကေန ER ဆီကုိ ေလွ်ာက္လာခဲ့ပါတယ္။ Hall ခန္းႀကီးဟာ ယခင္က က
ေလးအထူးကုဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ကုသေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာမွန္း မသိခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ပိတ္ထားခဲ့
တာမုိ႔ အခ်ိဳ႕ကုတင္ေတြ၊ အသုံးအေဆာင္ေတြ၊ နံရံကပ္ေဆးပညာေပပုိစတာေတြဟာလည္း ပ်က္စီးေနပါၿပီ။

ကၽြန္မ ER အေဆာင္ကေန အရင္က သူနာျပဳေတြရဲ႕ နားေနေဆာင္ေဟာင္းရွိတဲ့  T အေဆာင္ဆီကုိ ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေဆာင္ႀကီးနဲ႔ ကေလးကုသေဆာင္ေဟာင္းရဲ႕ ၾကားလမ္းဟာ ဓာတ္ေလွကားဆီကို ေရာက္ႏုိင္တဲ့ လမ္းျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြ သိပ္မသုံးၾကပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူနာျပဳအေဆာင္ေဟာင္းနဲ႔ ကန္႕လန္႔ျဖတ္အေနအထားမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း လွမ္းၿပီး ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီေကာင္မေလးဟာ ဆံပင္ကုိ က်စ္ဆံျမီးေလးခ်ထားၿပီး အညိဳေရာင္၀တ္စုံနဲ႔၊ အျဖဴေရာင္ဖိနပ္ကုိ ၀တ္ဆင္ထားပါတယ္။ လက္ထဲမွာလည္း ၀က္၀ံ႐ုပ္ကေလးကုိ ကိုင္ထားပါတယ္။ ကၽြန္မ အထင္က ဒီေကာင္မေလးဟာ ခြဲစိပ္လူနာေတြထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ မိသားစု၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္လုိ႔ စိတ္ထဲက ေတြးမိပါတယ္။ ဒီေနရာကုိ ေရာက္ေနတာ သူလမ္းမွားလာလုိ႔ ျဖစ္မယ္လုိ႔လည္း ေတြးမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မ အဲဒီေကာင္မေလး အခန္းပ်က္ေတြထဲ ေလွ်ာက္၀င္ေနမွာစုိးလုိ႔ ” ဟိတ္ေကာင္မေလး … ညည္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ … ဒီေနရာက ညည္းလာရမယ့္ေနရာမဟုတ္ဘူး … ဒဏ္ရာေတြဘာေတြ ရေနလုိ႔ ေဆးကုေနရဦးမယ္ ” လုိ႔ ေျပာေျပာဆုိဆုိ ေကာင္မေလးကုိ ဆြဲေခၚဖုိ႔ ကၽြန္မ ခပ္သုပ္သုပ္ ခ်ဥ္းကပ္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္မ ႏွလုံးခုန္ရပ္မတတ္ ျဖစ္သြားပါ
တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ေကာင္မေလးဟာ ကၽြန္မေရွ႕က ႐ုတ္ကနဲ႕ ေပ်ာက္သြားၿပီး 15 ေပးအေ၀းေလာက္ကုိ ေရာက္ေနလုိ႔ပါ။ ကၽြန္မ ဆံပင္ေတြေထာင္၊ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းေတြ ထသြားပါတယ္။ ကၽြန္မ ၾကာၾကာ မစဥ္းစားႏုိင္ဘဲ ဓာတ္ေလွကားဆီကုိ တရွိန္ထုိး ျပန္ုေျပးခဲ့ပါတယ္။

READ
အိပ္မက္ရဲ႕ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္အခ်က္မ်ား

ကၽြန္မ ER အေဆာင္ကုိ ျပန္ေရာက္ေတာ့ စကားလည္း မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ လူတစ္ကုိယ္လုံး တုန္လႈပ္ေနၿပီး ေျခဖ်ားလက္
ဖ်ားေတြကေန ေခၽြးေစးေတြ ထြက္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မထက္ အရင္ ဒီေဆး႐ုံမွာတာ၀န္က်ေနတဲ့ စီနီယာသူနာျပဳဆရာမႀကီး
က ကၽြန္မအျဖစ္ကုိ စုိးရိမ္ၿပီး ” အုိ ဘုရားသခင္ … ဘာ ဘာျမင္ခဲ့ရလုိ႔လဲ ” ဆုိၿပီး ကၽြန္မကုိ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္မက ႏွစ္မိ
နစ္ေလာက္ စိတ္တည္ၿငိမ္ေအာင္ လုပ္ၿပီး အျဖစ္သနစ္ကုိ ျပန္ေျပာျပလုိ္က္တယ္။ အဲဒီအခါမွ သူနာျပဳဆရာမႀကီးက ”
ေၾသာ္ ဆရာမက သရဲျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေတြ႕ခဲ့တာကုိး … အဲဒီေကာင္မေလးက ဒီမွာ ရွိေနတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္
ၾကာေနပါၿပီ … ဒီ ER အခန္း၀န္က်င္ဘက္မွာလည္း ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္ … တစ္ခါတေလ ၀ရံတာကေန လူနာေတြအ
ခန္းထဲ ေလွ်ာက္၀င္တာမ်ိဳး ရွိၿပီး … ခန္းစည္းစေတြေနာက္ကြယ္မွာ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတတ္ေသးတယ္ … တစ္ည
ေတာ့ ဒီသရဲမေလးကုိ ေတြ႕ၿပီး လူနာေဆာင္တစ္ခုလုံး ပြက္ပြက္ကုိ ညံသြားတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္ … ဒီသရဲမေလးဟာ ဒီေဆး႐ုံရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္”လုိ႔ ဆရာမႀကီးက ကၽြန္မကုိ ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။

READ
သစ္ပင္မ်ားဟာ အသံေတြကို ၾကားႏုိင္ေၾကာင္း သိပၸံပညာရွင္မ်ားေတြ႕ရွိ

အပုိင္း(၂) ေမွ်ာ္

Ghost (Shwemom)

shwemom

source : thoughtcatalog.com

SHARE